प्रश्ना सुवेदी
कक्षा – १०
श्री बगलामुखी राधाकृष्ण थारु मा.वि. गुलरिया, बर्दिया ।

सपना हरिया
तर, क्रन्दन सहेर
निस्किरहेछन् ढुंगाको कापबाट
कोशी, गण्डकी अनि कर्णालीका तटहरूमा ।

बन्द कोठाका ढोकाहरू खुल्नासाथ
‘भिटामिन डी’ युक्त
कलिला आभाहरूले
मलाई सुटुक्क स्वागत गरून् ।

स्वसावधानीका साथ
चिल्ला सडकहरूमा आफ्नै
स्वाभाविक गतिमा
हिमाल, पहाड अनि तराईका राजमार्गहरूमा
गुडिरहून् सवारीहरू,
न त कुनै त्रास, न त कतै दुर्घटना ।

सम्पूर्ण नागरिक सेवाहरू
घरमै बसी बसी
न त कतै भीड
न त कतै किलोमिटरका लाइनहरू
आहा ! लाइनमुक्त मेरो नेपाल ।

म पढ्ने विद्यालय, म हिँड्ने बाटो
मैले सिक्ने विधि, मैले सोच्ने तरिका
डिजिटल अनि
स्मार्ट, स्मार्ट, स्मार्ट
मात्र स्मार्ट !

सडकमा सवारीको नियन्त्रण
अब ट्राफिक दाजु दिदीहरूले हैन
चिटिक्क परेको रोबोटले
हातमा रिमोट लिएर स्विचको भरमा ।

सुन्दर सहरहरू झल्याङ्मल्याङ तार हैन
सबै वायरलेस वा अण्डरग्राउण्ड
मति भ्रष्टहरू, नेपाल आमाको छातीमा
प्रहार गर्नेहरूलाई ठाउँको ठाउँ
क¥याप्प पार्नेछ डिजिटल पप्पीले
पु¥याउनेछ कोठरीमा
लगाउनेछ ठेगान ।

स्मार्ट विद्यार्थीहरू
मदानीरूपी ज्ञानका पोराहरू घुमाउँदै
निकाल्नेछन् मेधावी नौनीका ताजा डल्लाहरू
हुनेछैनन् कोही पनि फुर्सदिला ।

एउटा स्विचको भरमा
पापीहरू लाग्नेछन् ठेगानमा
निर्धक्क बाँच्न पाउनेछन्
निर्मला अनि भागरथीहरू !

प्रविधिकै भाकामा
बज्नेछन् मुर्छनायुक्त सरगमहरू
अलंकार सहित गाउनेछन् मीठा राग
प्राविधिक ओस्तादहरू ।

खेर जानेछैनन् हावा, पानी
अनि प्रकृतिका अनमोल उपहारहरू
कुद्नेछन् किलोबाइट, मेगाबाइट
अनि गिगाबाइटका गतिमा
हेर्नेछ विश्वले नेपालको डिजिटल प्रकृति
छक्क परेर !

देशप्रेमको भाव छचल्किएर
फर्किनेछन् होनाहार नेपाली
युवा वैज्ञानिकहरू
बिर्सनेछन् नासा
यतै स्थापित हुनेछन्
खासा अनुसन्धान केन्द्रहरू ।

आत्मसात् हुनेछन् सूर्यका किरणहरू
भरिनेछन् प्राण पहाडी पवनहरूले
दिइरहनेछन् निरन्तर ऊर्जा
इन्धनका रूपमा ।

सामान्य जीवनशैलीमा पनि
गुणस्तरीय अनि स्मार्ट जीवनहरू
आहा ! कति लोभ लाग्दा दृश्यहरू
भित्रभित्रै आह्लादित हुन्छु म ।

जोड जोडले चिच्याउँछु
पूरा  होस्  मेरो  सपना ः डिजिटल नेपालको !
फेरि पनि एकपटक अझै जोडले चिच्याउँछु
पूरा  होस्  मेरो  सपना ः डिजिटल नेपालको !

यस कबिताले 'मेरो डिजिटल नेपाल ! मेरो परिकल्पना !!' कार्यक्रममा दोस्रो स्थान प्राप्त गरेको थियो ।